Vikinzi su se naselili u Severnoj Americi pre tačno hiljadu godina, više vekova pre nego što je Kristifor Kolumbo stigao u Ameriku, pokazuju rezultati nove studije.
Naučnici kažu da je nova tehnika datiranja koja analizira godove drveća pružila dokaze da su vikinzi osnovali naseobinu u kanadskom Njufaundlendu 1021. godine, javlja Bi-Bi-Si.
Odavno je poznato da su Evropljani stigli do Amerike pre Kolumbovog dolaska u Novi svet 1492. godine. Ovo je, međutim, prvi put da su istraživači dali tačnu godinu.
Autori studije objavljene u časopisu Priroda (Nature), navode da su analizirali godove tri drveta posečena za nordijsko naselje Lansi Medouz u Njufaundlendu, u Kanadi.
Koristeći referentni signal atmosferskog radiokarbona proizvedenog ranije datiranom solarnom olujom, uspeli su da otkriju da je „tačna godina kada je drvo posečeno“ 1021. godina.
Znalo se da se takva solarna oluja – velika količina zračenja koje je Sunce „poslalo“ ka Zemlji – dogodila 992. godine, navode naučnici.
To im je omogućilo da odrede tačniji datum izgradnje naselja od prethodnih procena koje su glasile: oko 1000. godine naše ere.
– Dovođenje u vezu ovih komada drveta sa nordijskim stanovništvom zasnovano je na detaljnom istraživanju koje je prethodno sprovela organizacija Parkovi Kanade – navodi se u studiji i ističe da postoje jasni dokazi da je uzorkovano drvo obrađivano metalnim alatima.
Dodaje se da je naselje Lansi Medouz bilo baza iz koje se kretalo u pohod na druge lokacije, uključujući južnije regije.
Autori kažu da ovo otkriće predstavlja važnu tačku za buduća istraživanja posledica prvih transatlantskih aktivnosti, poput prenosa znanja i potencijalne razmene genetskih informacija i bolesti.
Arheološko nalazište Lansi Medouz, na Uneskovoj je listi svetske baštine i nalazi se na najsevernijem vrhu ostrva Njufaundlend. Prvo je i jedino poznato mesto koje su osnovali vikinzi u Severnoj Americi i najraniji dokaz evropskog naseljavanja u Novom svetu.
Procenjivanje starosti analizom ugljenika-14
Radiokarbonsko datiranje je tehnika koja meri zaostale koncentracije radioaktivnog izotopa ugljenika (ugljenik-14) prisutnog u objektu.
Ugljenik-14 se vremenom raspada i merenje koliko je preostalo govori o starosti uzorka.
