Priština više ne krije da je naumila da otme srpske svetinje na Kosovu i Metohiji! Novi udar izveden je preko lista „Koha ditore“, koji je ustupio prostor još jednom rentakar istoričaru da nadugačko i naširoko iznosi laži da je srpska duhovna i kulturna baština na KiM zapravo albanska i da su na mestu pravoslavnih hramova pod zaštitom Uneska bile rimokatoličke crkve.
Autorstvo na ovu teoriju polaže profesor istorije Bedri Muhadri, koji je nastavio tamo gde su stali slični stručnjaci, iznoseći falsifikate bazirane na naučno-fantastičnoj pretpostavci da su Srbi Albancima ukrali duhovno i kulturno nasleđe i istoriju. Da ova pojava, bez obzira na neutemeljnost tvrdnji kvazieksperata, postaje zabrinjavajuća smatraju i u Eparhiji-raško prizrenskoj, ne krijući da su šokirani sramnim tekstom u prištinskom listu.
– Ovakvo pisanje otvoreno i neskriveno širi etničku i versku mržnju prema srpskom narodu na Kosovu i Metohiji i prema njegovoj duhovnoj i kulturnoj baštini. Autor teksta u maniru otvorene propagande, bez ijednog argumenta koji potvrđuju međunarodno nezavisni izvori, tvrdi da su svetinje SPC na ovim prostorima arberijske (albanske) i da su navodno ništa drugo do njihove uzurpirane rimokatoličke crkve.
Poruka je jasna. SPC treba da se iseli sa Kosova i Metohije sa svojim monaštvom i narodom i „oslobodi“ svoje vekovne svetinje koje treba da postanu albanski spomenici – poručuju iz Eparhije.
Oni ukazuju da je posebno opasno to što se pseudoistorijske tvrdnje koje je izneo Muhadri plasiraju u kontinuitetu.
– Više albanskih autora svetinje SPC vide kao najveću smetnju ostvarenju ideje etnički čistog albanskog Kosova. Ni ovaj, kao ni drugi albanski istoričari ne mogu da objasne zašto su albanski ekstremisti tako nemilosrdno uništavali crkve i manastire koje prisvajaju, lomili krstove, iskopavali hrišćanske grobove, skrnavili raspeća i ikone, posebno ako su već toliko ponosni na hrišćansku tradiciju – ističu u Eparhiji.
Na nedoslednosti i laži u Muhadrijevom tekstu ukazuje i Ministarstvo kulture i informisanja Srbije, ističući da autor bez valjanih argumenata, između ostalog, tvrdi da teritorija današnjeg Kosova nije bila epicentar aktivnosti izgradnje srpskih crkava u doba Nemanjića, kao i da su najstarije srpske crkve građene uglavnom na uskoj teritoriji Raške. Zadužbine Nemanjića poput Gračanice i Visokih Dečana jasno svedoče čiji su ti i ostali pravoslavni hramovi na Kosovu i ko ih je gradio. Međutim, falsifikati postaju zabrinjavajući, jer se uporno ponavljaju s istim ciljevima i istom propagandnom matricom. Ministarstvo zbog toga apeluje na međunarodnu zajednicu i organizacije da zaštite srpsko kulturno nasleđe, ističući da je to njihova obaveza, potvrđena ranijim, ali i nedavno potpisanim sporazumom.
– Država Srbija i srpski narod, gde god da živi, brinuće o svakom kamenu i svakom deliću svog kulturno-istorijskog nasleđa na Kosovu i Metohiji kao o svom najvećem blagu. Verujemo da ćemo kao i do sada u tome imati podršku i međunarodnih institucija i moralnijeg dela čovečanstva – poručuju ministar Vladan Vukosavljević i saradnici, zaključujući da na besmislene falsifikate albanskih revizionista gleda sa prezirom i žaljenjem.
Kampanja se zahuktava
Da Albanci postaju sve nestrpljiviji u nameri da uzupiraju srpske hramove i naše kulturno nasleđe na Kosovu i Metohiji potvrđuje učestalost istorijskih falsifikata. Pre Muhadrija, istu teoriju o navodnoj otimačini hramova od Albanaca pre manje od mesec dana promovisao je istoričar Muhamet Malja tvrdnjom da manastir Visoki Dečani predstavljaju nasleđe Kosova, a ne Srba, kao i da je Pećka patrijašija opasana zidovima izgrađenim od albanskih kula. U širenju fame o „sirotim“ Albancima, kojima su Srbi navodno oteli hramove i istoriju, najdalje je otišao Top kanal iz Tirane. Naime, ta televizija je snimila dokumentarac „Velika srpska istorijska obmana – kako su Srbi ukrali albansku istoriju“. Taj film podigao je veliku prašinu, jer toliko istorijskih falsifikata, po opštem mišljenju, dugo nije viđeno na jednom mestu.
