Knez Miloš udario je temelje nezavisnosti Srbije i njenom unutrašnjem razvoju i bio jedan od najznačajnijih novovekovnih srpskih vladara. Vladao je Srbijom od 1815. do 1839. i od 1858. do 1860. godine.
Za predvodnika Drugog srpskog ustanka izabran je na praznik Cveti, 23. aprila 1815. godine, u Takovu kraj Gornjeg Milanovca.
Vladavinu kneza Miloša Velikog obeležilo je postepeno uspostavljanje autonomije Beogradskog pašaluka u okviru Osmanskog carstva, kao i zavođenje lične vlasti i sukobi sa političkim protivnicima. Bio je protivnik donošenja ustava koji bi ograničio njegovu, do tada apsolutnu, vlast u Srbiji.
Pošto je 1835. godine usvojen Sretenjski ustav, unutrašnja politička kriza u Srbiji počela je da se zahuktava da bi kulminirala 1838. proglašenjem takozvanog Turskog ustava i abdikacijom kneza Miloša 1839. godine.
Posle svrgavanja kneza Aleksandra Karađorđevića Miloš se drugi put našao na srpskom prestolu i to od 1858. godine do smrti, 26. septembra 1860. godine.
Knez Miloš bio je potpuno nepismen i sin siromašnog seljaka Teodora Mihailovića, a u mladosti je bio momak kod trgovaca stokom.
Komemorativna ceremonija u Sabornoj crkvi u Beogradu, kojom će biti obeležena 154. godišnjica smrti kneza Miloša, obuhvatiće verski obred, ceremoniju odavanja državnih i vojnih počasti, kao i polaganje venaca na vladarev sarkofag. Vence će položiti predstavnici ministarstava rada i odbrane i Generalštaba Vojske Srbije.
