– Javno pitamo ambasdore i predstavnike međunarodne zajednice i međunarodnih organizacija, kao i verske poglavare u Prištini i Beogradu da li se bagerima gradi budućnost Kosova i Metohije. Do 1999. godine oko 12.000 Srba je živelo na području ove opštine, a trenutno u gradu u okviru crkve Uspenja presvete Bogorodice i to uz zaštitu policije, žive četiri monahinje. Albanci nam sve to vreme, petnaest godina, sitematski uništavaju imovinu, ruše groblja i kuće, uzurpiraju naša imanja, ali nam je sve to dalo snage, jačine i upornosti da se kolektivno vratimo – ističe Stanojević.
Rušenje srpskih kuća prijaviće Euleksu, a najavljuju i krivičnu prijavu protiv predsednice opštine Đakovica – Mimoze Kusari. Takođe, od međunarodnih institucija u Prištini tražiće da se porušene kuće obnove i vrate u prvobitno stanje.
Traže pomoć i od SADĐakovčani su uputili pismo i američkoj ambasadorki u Prištini Trejsi En Džejkobson, od koje su zatražili pomoć da ostvare osnovna ljudskih prava. – SAD propagiraju demokratiju u svetu koja je i osnovno načelo u njihovom Ustavu, pa smo pitali gospođu Džejkobson da li ista načela važe i za raseljene Đakovčane, ali i sve ostale Srbe sa Kosmeta. Želimo da se i nama kao i svuda u demokratskom svetu obezbedi pravo na život i svoju imovinu – ističe Stanojević. |
Dalibor Jevtić, ministar za zajednice i povratak u Vladi Kosova, kaže da je zabrinjavajući nedostatak zaštite lokalne vlasti da spreče da dođe do rušenja tih kuća.
– Taj sam čin je više nego loša poruka, i dokaz da je Đakovica zabranjeni grad i za dolazak i za povratak Srba – kaže on.
Rušenje kuća porodice Stefić, koje se nalaze kraj crkve u centru sela, dogodilo se samo nekoliko dana pošto je oko 400 srpskih porodica iz Đakovice zatražilo da se vrati na svoja ognjišta.
O tome su obavestili UNHCR, koji im je odgovorio da će im obezbediti šatore i suve obroke.
– To je smatramo, vrlo cinično i neprimereno. Jer mi želimo da se vartimo svojim kućama, a ne da idemo pod šatore – ističu Đakovčani.
