Svetozar Miletić, rođen u Mošorinu kod Titela 22. februara 1826. godine, na današnji dan ostaje upamćen kao advokat, novinar i najmlađi gradonačelnik Novog Sada, ali pre svega kao ključni lider Srba u Habzburškoj monarhiji tokom druge polovine 19. veka. Nadimak „narodni tribun“ zaslužio je beskompromisnom borbom za reforme i ravnopravnost srba.
Obrazovanje sticano u Novom Sadu, Modri i Požunu krunisao je 1854. godine doktoratom prava u Beču, stekavši ugled koji je tada bio prava retkost. Na čelo Novog Sada staje 1861. godine, fokusirajući se na jačanje nacionalne svesti i reformu prosvete. Osnivanjem Srpske narodne slobodoumne stranke postavlja temelj političkog delovanja Srba u Ugarskoj, dok kroz rad u Ujedinjenoj omladini srpskoj i saborskim klupama direktno kritikuje austrougarsku nagodbu.
Oštro pero u listu „Zastava“, koji je sam pokrenuo, pretvorilo je novinarstvo u najjače oružje protiv represije, čineći ovaj glas najuticajnijim u tadašnjoj Vojvodini. Takvo delovanje pratili su stalni progoni, hapšenje 1870. i surova petogodišnja robija zbog optužbe za veleizdaju 1876. godine, što je nepovratno narušilo njegovo zdravlje.
Istorija čuva svedočanstvo o oštroj intelektualnoj i političkoj polemici sa knezom Mihailom Obrenovićem, u kojoj je Miletić, kao liberalni demokrata svog vremena, stao nasuprot autokratskom stilu tadašnje vladavine.
Njegov neumorni rad i društveni značaj potvrđeni su članstvom u Društvu srpske slovesnosti i Srpskoj kraljevskoj akademiji. Iako je život ovog borca okončan 4. februara 1901. godine u Vršcu, njegovo nasleđe ostalo je duboko urezano u istoriju. Danas, dok Meštrovićev spomenik dominira Trgom slobode u Novom Sadu, Miletićev duh nastavlja da živi i kroz rad njegove ćerke Milice Miletić Tomić, koja je kao urednica ’Zastave’ krčila put borbi za prava žena.
Pogled redakcije portala Vesti Online
Doslednost kojom je Miletić branio svoje stavove, uprkos zatvorskim kaznama, ostaje najznačajniji primer političke principijelnosti, ostavljajući neizbrisiv trag u razvoju današnjeg građanskog društva.
Piše: Stefan Bogdanović
