Istoričar i čuveni vizantolog prof. dr Radivoj Radić kaže da je, sa naučne tačke gledišta, pokušaj da je Kosovska bitka prikaže kao borba balkanskih saveznika protiv ostomanskog osvajača potpuna besmislica, jer naučne činjenice jasno govore da je to bila bitka srpske vojske, koju je predvodio knez Lazar i turske vojske, koju je predvodio sultan Murat.
Radić ističe da nema nikakve istorijske dileme da se Kosovska bitka na Vidovdan 1389. godine, odigrala između srpske i turske vojske, o čemu, kako kaže, nepogrešivo svedoče i brojni strani izvori i međunarodna literatura.
– Albanci pokušavaju da dokažu da su oni učestvovali u Kosovskom boju. Ono što od izvora pominju je hronika porodice Muzaki iz 16. veka u kojoj se pominje da je ugledni albanski velikaš Teodor Muzaki poginuo u boju na Kosovu pored kneza Lazara 1389. godine. Ovo pominjanje u okviru porodične hronike opovrgnuto je činjenicom da je Teodor Muzaki 1390. godine podigao crkvu u blizini Kroje, a izvori istog Teodora Muzakija pominju sve do 1412. godine. Ovde se radi o legendi porodice, a ne o istorijskim činjenicama – naglasio je Radić.
Radić napominje da je pokušaj predstavljanja Kosovske bitke kao sukoba savezničkih snaga sa turskom vojskom, naročito u naučnim krugovima, besmislen, smešan i tragikomičan i ističe da je politika opasan igrač, u kome se više puta ponovljena laž kasnije može pojaviti kao navodna istina.
– Profesor Dimić je još 1940. godine ubedljivo dokazao da se Kosovska bitka 1389. godine odigrala između srpske i turske vojske, o čemu nepogrešivo svedoče i brojni strani izvori i međunarodna literatura – rekao je Radić.
Po njegovim rečima, svi ozbiljni naučnici, koji se bave vizantijskom i srednjevekovnom umetnošću i istorijom znaju da su spomenici na Kosovu iz ovog perioda srpski.
– Svi ozbiljni istoričari i istoričari umetnosti koji se bave vizantijskom i srednjevekovnom umetnošću i istorijom upoznati su sa nepobitnim činjenicama – popisima stanovništva, natpisima, zapisima, koji su notorne činjenice, koje ne mogu da budu protumačene na drugačiji način osim onoga što pokazuju. Tokom sredenjeg veka na prostoru Kosova i Metohije bilo je sprsko stanovništvo, spomenici su srpski, izgrađeni od strane srpskih vladara. Na Kosovu sve do kasnog srednjeg veka uopšte nije bilo Albanaca, i ovu činjenicu niko u naučnim krugovima ne spori. Kada se umeša politika, tu su pokušaji da se zamagli vrlo jasna situacija – da su na Kosovu i Metohiji spomenici srednjevekovne kulture srpski spomenici – naglasio je Radić.
On takođe ističe da su tvrdnje da Albanci imaju veze sa plemenom Ilira naučno neutemeljene.
– Albanci pokušavaju da povežu svoje poreklo sa plemenom Ilira koje se poslednji put pominje u 3. veku. Prvo pominjanje Albanaca u istorijskim izvorima datira iz 1143. godine, što je osam vekova kasnije u odnosu na pominjanje ilirskog plemena. Ozbiljna nauka ne povezuje Ilire i Albance, ali se to koristi u određene političke i nacionalne svrhe. Moramo reći da je albanska istorijska nauka još uvek mlada, i na žalost, opterećena nacionalizmom – podvukao je Radić.
