U 47. godini života, 20. decembra 1355. godine, iznenada je umro Stefan Uroš IV Dušan Nemanjić, poznat kao car Dušan Silni, najmoćniji vladar u istoriji srpskog naroda. Iako zvanični uzrok smrti nikada nije utvrđen, narodna predanja i stari letopisi tvrde da je bio otrovan, a njegova prerana smrt označila je početak kraja Dušanovog carstva, koje je u trenutku njegove smrti bilo najveća sila u Evropi.
Rođen kao sin kralja Stefana Dečanskog, već 1330. godine pokazao je izuzetnu vojnu sposobnost u bici kod Velbužda. Dušan je 1331. godine preuzeo presto uz podršku vlastele, iskoristivši slabost Vizantije, proširio je granice Srbije od Dunava do Korintskog zaliva, od Jadrana do Egejskog mora. Na Vaskrs 1346. u Skoplju je krunisan za cara Srba i Grka, a Srpska arhiepiskopija uzdignuta je na rang patrijaršije. Njegov najveći trag ostavio je Dušanov zakonik iz 1349. i 1354. godine, najznačajniji pravni spomenik srednjovekovne Srbije, koji je uređivao sudstvo, položaj crkve i vlastelu.
Car Dušan bio je i veliki ktitor. Najlepša njegova zadužbina bio je manastir Svetih Arhangela kod Prizrena gde je i sahranjen. Taj manastir nažalost, kasnije je razrušen u osmanskim pohodima.
Pogled redakcije portala Vesti Online
Car Dušan Silni je simbol srpskog ponosa, slave i moći. Njegova prerana smrt je pokazatelj da su sve države koje su imale pretenzije da svoju državnost ojačaju, zapravo strahovale od srpske snage, jer im je jaka Srbija stajala na putu. Danas kada srpske zemlje drže tuđe ruke, Dušanov duh nas podseća, da nam samo jedinstvo i čvrsta volja mogu vratiti ono što nam pripada.
Piše: Stefan Stojanović
