Novo naselje u Novom Sadu danas je jedan od najvećih i najgušće naseljenih delova grada, sa oko 50.000 stanovnika. Pre nešto više od četiri decenije na tom prostoru nalazile su se njive i livade, potpuno odvojene od urbanog jezgra. Gradnja je započela krajem sedamdesetih godina, na osnovu planova koji su postojali još od pedesetih, a naselje je tokom narednih decenija preraslo u moderan gradski kvart koji se potpuno spojio sa ostatkom Novog Sada.
Prve zgrade počele su da niču u Ulici Bate Brkića, gde su izgrađene duge osmospratnice sa lokalima u prizemlju namenjenim trgovcima, zanatlijama i ugostiteljima. Već 1978. godine nastavljena je intenzivna izgradnja, a među prvim objektima bile su stambene kule kod buduće robne kuće Mladost. Gradnju su pratile i brojne poteškoće, među kojima su se posebno izdvojile podzemne vode koje su, nakon naglog topljenja snega, poplavile pojedina gradilišta.
Podignuta je Satelitska pijaca sa više od stotinu tezgi, a planirana je i nova osnovna škola „Prva vojvođanska brigada“, koja je početkom osamdesetih postala najveća škola u gradu. U prvim godinama naselje je raslo brzo, ali je život u njemu bio daleko od jednostavnog, nije bilo prodavnica, javnog prevoza ni potpune ulične rasvete.
Prvi stanari uselili su se u martu 1979. godine u zgrade u tadašnjoj Ulici Bačkopalanačkog odreda, današnjem Bulevaru Jovana Dučića. U početku je u naselju živelo tek nekoliko stotina ljudi, a osnovne potrepštine nabavljale su se u malom kiosku sa svega petnaest kvadrata. Prva autobuska linija uvedena je tek u avgustu iste godine.
Tokom osamdesetih Novo naselje nastavilo je da raste. Građeni su novi blokovi, dom zdravlja i toplovodna mreža.
Gradnja se nastavila i devedesetih godina, kada su podignuti novi blokovi i naselje Šonsi. Nakon političkih i ekonomskih promena početkom 21. veka, razvoj su preuzeli privatni investitori, pa su nastali novi kvartovi poput Šarengrada i Sunčane strane.
Pogled redakcije portala Vesti Online
Iako je nekada bilo na samoj periferiji, danas je potpuno povezano sa ostatkom Novog Sada i predstavlja jedan od najvažnijih stambenih centara grada.
Piše: Stefan Stojanović
