U tišini beogradske jeseni 12. oktobra 1897. godine, zemlja podno Saborne crkve u Beogradu ponovo je primila svoga sina. Iz dalekog Beča, gde je završio svoj zemaljski put, 7. februara 1864. godine, preneti su posmrtni ostaci Vuka Stefanovića Karadžića, čoveka koji je narodu darovao reč, a rečima dao dušu. Njegov povratak nije bio samo čin poštovanja, već simbol trajnog povratka jezika svom narodu, kao da se i sam Vuk, nakon dugog putovanja, vratio tamo gde svaka njegova reč pripada, među Srbe.
Vuk, koji je iz Tršića pošao u svet sa više želje za znanjem nego hleba u torbi, reformisao je jezik, sačuvao narodne pesme i zapisao mudrost koja je dotad živela samo u predanjima. Njegova azbuka, jednostavna i savršena, postala je most između naroda i knjige, između sela i učionice, između običnog čoveka i sveta pismenih.
Rođen 6. novembra 1787. godine u Tršiću, Vuk Karadžić bio je neumorni reformator srpskog jezika i pisma. Godine 1818. objavio je prvi „Srpski rečnik“, kojim je narodni govor uveo u knjigu i nauku. Njegov fonetski pravopis „piši kao što govoriš“ postao je temelj savremene pismenosti. U godinama koje su sledile od 1836. do 1852. usavršio je reformu jezika i pisma, a prevodom Novog zaveta 1847. godine narodni je govor uveo i u crkvu, potisnuvši zastareli slavjanoserpski.
Kada su njegovi ostaci položeni u portu Saborne crkve, kao da je istorija zatvorila jedan krug, onaj od Tršića do Beča, i od Beča nazad u Beograd. Toga dana, Beograd nije samo dočekao pesnika jezika, već i svedoka jednog naroda koji je kroz slova pronašao svoj identitet.
Pogled redakcije portala Vesti Online
Danas više nego ikada, važno da čuvamo srpski jezik i ćirilicu, ne samo u otadžbini, već i među onima koji žive daleko od nje. Naš narod u dijaspori treba da uči svoju decu da govore, čitaju i pišu na srpskom, da poznaju ćirilicu, da razumeju pesme i priče koje su oblikovale naše biće. Ako ne mogu da idu u srpske škole, neka ih roditelji uče kod kuće, jer jezik je nit koja nas spaja i čuva ko smo. Ako to izgubimo, sve smo izgubili!
Piše: Stefan Bogdanović
