Vojvoda Petar Bojović, jedan od najvećih srpskih vojskovođa i heroj na bojnom polju, preživeo je teške nepravde u svojim poslednjim danima. Iako su priče o njegovoj smrti brojne, zaronićemo u autentična svedočenja i istorijske činjenice koje rasvetljavaju tragičan kraj ovog velikana srpske istorije.
Petar Bojović, poslednji srpski vojvoda, proveo je Drugi svetski rat u kućnoj izolaciji u svom domu na Vračaru. Odbio je saradnju sa nemačkim okupatorima, sklopivši s njima „dogovor“. Nemci neće ulaziti u njegov dom, ako vojvoda ne bude izlazio iz dvorišta. Istoričar Dejan Ristić ističe da je to bio „dobrovoljni kućni pritvor“ kako bi se izbegao kontakt sa okupacionim i kvislinškim vlastima.
Nakon oslobođenja Beograda u oktobru 1944. nove vlasti su pozvale Bojovića na trodnevno saslušanje. Iako ponižavajuće za 87-godišnjeg vojskovođu, svedočenje Koste Rakića, dugogodišnjeg poslužitelja i porodičnog prijatelja, negira fizičko ili psihičko zlostavljanje.
Međutim, Bojović je doživeo traumatičan incident. Nekoliko meseci nakon saslušanja, dvojica pripadnika Narodno-oslobodilačke vojske upala su u njegov dom. Vređali su ga i oteli mu sablju i kalpak, koji su do danas izgubljeni. Rakić svedoči da je ovaj događaj duboko potresao vojvodu.
Vojvoda Petar Bojović preminuo je u svom domu 19. januara 1945. Zvanični uzrok smrti bio je „obostrano zapaljenje pluća“. Istoričar Ristić, pozivajući se na Rakićevo svedočenje, objašnjava da je stres od incidenta znatno pogoršao Bojovićevo zdravlje, što je dovelo do upale pluća.
Sahrana je obavljena dva dana kasnije na Novom groblju, u krugu porodice i prijatelja, bez državnih i vojnih počasti. Mediji tog vremena prećutali su vest o smrti proslavljenog vojskovođe, a prisustvo nepoznatih muškaraca, verovatno pripadnika OZNA-e, ukazivalo je na nadzor novih vlasti.
Pogled redakcije portala Vesti Online
U talasu bezumlja i nasilnog odbacivanja svega prethodnog, počinjena je velika nepravda prema ljudima koji su služeći Srbiji posvetili čitav život i svoj vanserijski talenat. Jedan od takvih velikana jeste i vojvoda Petar Bojović. Zato smo mi, kao i buduće generacije, dužni da se prema njemu odnosimo sa dužnim poštovanjam.
Piše: Petar Nikolajev
