Srpska srednjovekovna država ostavila je neizbrisiv trag u istoriji, sa sačuvanim portretima vladara naslikanim u njihovo vreme od 1050. godine nadalje, nešto čime se malo koji narod može pohvaliti, za razliku od suseda koji često moraju da rekonstruišu likove svojih junaka maštom ili kasnijim izmišljotinama.
Od kralja Mihaila I Vojislavljevića, čiji je portret u crkvi Svetog Mihaila u Stonu najstariji sačuvani lik slovenskog vladara, preko velikog župana Stefana Nemanje, osnivača dinastije i zadužbinara Studenice, pa do cara Dušana Silnog, čiji lik krasi freske u Lesnovu.
Ovi savremeni portreti u manastirima su pod zaštitom UNESCO-a, poput Studenice, Sopoćana, Dečana i Bogorodice Ljeviške, svedoče o veličini Nemanjića i njihovih naslednika. Znamo gde su sahranjeni, šta su gradili, čak i gde su im mošti – od Milutina u Sofiji do Uroša V na Fruškoj Gori.
Ove freske nisu samo umetnost, već dokaz kontinuiteta srpske državnosti i kulture kroz četiri veka, od Duklje do carstva.
Pogled redakcije portala Vesti Online
U vreme kada se istorija često falsifikuje, srpsko nasleđe stoji čvrsto na autentičnim izvorima, freskama koje su savremenici naslikali, a ne kasnijim fantazijama.
Piše: Stefan Stojanović
